Αρχικά πρέπει να αναφερθώ στον ότι ήμουν πολύ ευαίσθητος, οξύθυμος και φοβόμουν πολύ να αντιμιλήσω και υπερασπισθώ τον εαυτό μου σε συνομήλικους μου. Με την προπόνηση δεν κατάφερα μόνο να αναπτύξω το σώμα μου αλλά και τον ψυχικό μου κόσμο. Επίσης απέκτησα και πολύ αυτοπεποίθηση στο θέμα αυτοάμυνας, αφού είχα παρατηρήσει την έντονη αλλαγή στο σώμα μου αλλά και στην γνώση πολλών κινήσεων και αμυνών με τις οποίες θα μπορούσα να εξασφαλίσω την σωματική μου ακεραιότητα.
Ακόμα με τις προπονήσεις έμαθα να συγκρατώ τα συναισθήματα μου και να μην τα δείχνω στον αντίπαλο μου. Δηλαδή στους αγώνες όταν πονάω στο ένα πόδι προσπαθώ να μην το δείξω στον αντίπαλο μου για να μην επικεντρωθεί να με χτυπάει εκεί.
Τέλος το μόνο πρόβλημα που δεν έχω λύσει είναι ο θυμός μου. Νευριάζω με μικροπράγματα τα οποία τα κρατάω μέσα μου και όταν ξεσπάω δεν καταλήγει ποτέ σε καλό. Πιστεύω πως με την βοήθεια του δασκάλου και των συναθλητών μου θα μπορέσω να το ξεπεράσω όπως όλα τα υπόλοιπα