Έχοντας διδαχθεί στο παρελθόν, με διαφορετικό τρόπο, ένα διαφορετικό στυλ και με τη μεσολάβηση δύο δεκαετιών – οπότε όλες οι γνώσεις θολώνουν και παραμορφώνονται από την έλλειψη εξάσκησης – μου πήρε ένα διάστημα να καταλάβω με ποιον τρόπο έπρεπε να προσεγγίσω το Choy Lee Fut. Ο τρόπος αυτός ήταν απλός, όσο και δύσκολος: να ξεχάσω τα πάντα, να αδειάσω το μυαλό μου και να αφήσω τα πράγματα να εξελιχθούν μόνα τους. Όπως λένε οι Κινέζοι, δεν μπορείς να γεμίσεις ένα γεμάτο κύπελλο.
Στο διάστημα που μεσολάβησε από την πρώτη φορά που πέρασα την πόρτα της σχολής μέχρι σήμερα, πάρα πολλά πράγματα έχουν πάψει να «μοιάζουν κινέζικα» και έχουν αρχίσει να αποκτούν ολοένα και περισσότερο νόημα και πολλά έχουν αλλάξει, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά.
Είναι πολύ σημαντικό, σε μια ηλικία που αρκετοί αρχίζουν να υποφέρουν από τη φυσιολογική φθορά του σώματος, να νιώθεις καλύτερα από ποτέ, να βλέπεις τους μυς να δυναμώνουν μέρα με τη μέρα, τις αρθρώσεις να αποκτούν μεγαλύτερο εύρος κίνησης, τους ιστούς να αποκαθίστανται γρήγορα μετά από μικροτραυματισμούς και να μπορείς να εκτελείς τεχνικές και ασκήσεις που στην αρχή έμοιαζαν εξωπραγματικές.
Θα αναφέρω δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Το ένα έχει να κάνει με μια καθημερινή δραστηριότητα, όπως είναι η οδήγηση και με μια ρουτίνα που επαναλαμβάνεται σχεδόν αυτόματα. Μετά από ένα διάστημα, αφού είχα ξεκινήσει το Choy Lee Fut, διαπίστωσα ότι σε μία δύσκολη διασταύρωση που έπρεπε να κοιτάξω διαγώνια πίσω και όπου συχνά χρησιμοποιούσα τους καθρέπτες του αυτοκινήτου, εντελώς αυθόρμητα, ο αυχένας και ο κορμός μου έστριψαν με πολύ μεγάλη ευκολία, σχεδόν κατά 180 μοίρες. Το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στη φόρμα Ng Lun Maa και τις κυκλικές κινήσεις που «ανοίγουν» τη σπονδυλική στήλη, καθώς και στην περιστροφική γροθιά Daat Chui. Συνειδητοποίησα ότι είχα πολλά χρόνια να νιώσω ότι μπορώ να έχω τέτοιο εύρος κίνησης.
Το δεύτερο παράδειγμα δεν είναι από την καθημερινότητα, αλλά από την προπόνηση και αφορά σε μια τεχνική που, ξεκινώντας, πίστευα ότι θα έβλεπα μόνο σε ταινίες ή από πολύ νεότερους και προχωρημένους συμμαθητές: το Λάκτισμα της Πεταλούδας ή Da Seung Fei, ένα από τα πιο θεαματικά – κατά τη γνώμη μου – χτυπήματα του Choy Lee Fut. Κι όμως, μέσα από την προπόνηση, βήμα βήμα, αυτή ακριβώς η τεχνική βγήκε με τρόπο απόλυτα φυσιολογικό, προσφέροντάς μου μια μοναδική αίσθηση επιτυχίας.
Όπως ανέφερα παραπάνω, η επίδραση του Choy Lee Fut, εκτός από εξωτερική είναι και εσωτερική. Με αυτό δεν εννοώ μόνο την ευχαρίστηση ή την καταπολέμηση του άγχους, που προσφέρει ο αθλητισμός – και τα οποία φυσικά ισχύουν στο μέγιστο βαθμό – αλλά κάτι ακόμα πιο σημαντικό. Αυτό που μου έχει προσφέρει η εξάσκηση στο Choy Lee Fut είναι μεγαλύτερη πνευματική διαύγεια και καλύτερη αντίληψη της καθημερινότητας, τόσο στην επαγγελματική, όσο και στην προσωπική ζωή. Καλύτερη διαχείριση της ενέργειας στη δουλειά, μεγαλύτερη ηρεμία και αυτοπεποίθηση στη λήψη αποφάσεων, καλύτερες σχέσεις με οικογένεια και συνεργάτες και η αίσθηση ότι, δεδομένης της προσπάθειας και της επιμονής, οποιοσδήποτε στόχος είναι εφικτός.
Μπορεί κάποιος να περιμένει από έναν μαθητή του Kung Fu να ακούσει για νίκες, σε αγώνες ή στο δρόμο, για τεχνικές που μπορούν να ακινητοποιήσουν έναν αντίπαλο ή να βγάλουν εκτός μάχης πολλούς, αλλά κατά τη γνώμη μου αυτή είναι μόνο η επιφάνεια. Όπως έχει πει ο Jackie Chan, «το Kung Fu βρίσκεται στα πάντα. Βρίσκεται στον τρόπο που βάζουμε ή βγάζουμε το σακάκι μας. Βρίσκεται στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε στους ανθρώπους. Τα πάντα είναι Kung Fu».
Πολλά από αυτά που στην αρχή έμοιαζαν «κινέζικα» όχι απλώς έχουν αποκτήσει νόημα, αλλά δημιουργούν και επιπλέον κίνητρα και ενθουσιασμό για να ανακαλύψω όλο και περισσότερα από τα μυστικά του Choy Lee Fut.