Ονομάζομαι Ανδρέας και είμαι 11 χρονών. Εδώ και 5 χρόνια ασχολούμαι με το Κουνγκ-Φου.
Όταν ξεκίνησα στη σχολή, λογικό ήταν να μην γνωρίζω πολλά πράγματα. Μετά από 5 χρόνια, όπου τώρα πια έχω φτάσει σε σημείο να παίζω σε αγώνες, έχω γίνει πιο δυνατός και έχω δυναμώσει στο αγωνιστικό κομμάτι.
Έχοντας μια σχετικά μεγάλη εμπειρία από τα μαχητικά αθλήματα, σταμάτησα για περίπου μια δεκαετία να προπονούμαι, με τη γνωστή δικαιολογία «E, μεγαλώσαμε πια για τέτοια πράγματα».
Ένα σοβαρό πρόβλημα στη μέση μου με έφερε στα ικανά χέρια του Sifu Δημήτρη Παναγιωτάκη, ο οποίος συζητώντας για τις εμπειρίες μου στο Kick Boxing , μου πρότεινε να ξεκινήσουμε γυμναστική για να διορθώσουμε το θέμα στη μέση. Ξεκίνησα λοιπόν δειλά δειλά να ακολουθώ τις οδηγίες του στα προγράμματα ενδυνάμωσης της σχολής.
Πριν από πέντε χρόνια, ήθελα να ξεκινήσω μία πολεμική τέχνη. Μετά από πολλά δοκιμαστικά κατέληξα στο Kung Fu. Νομίζω πως ήταν από τις καλύτερες επιλογές που έχω κάνει.
Αν και στην αρχή μου φαίνονταν δύσκολα όλες αυτές οι κινήσεις, οι ονομασίες και στάσεις, με το πέρασμα του χρόνου τελικά αποδείχθηκε ότι με υπομονή και προπονήσεις τίποτα δεν ήταν τόσο δύσκολο...
Πριν έξι χρόνια που αποφάσισα να ασχοληθώ με την τέχνη του ΚΟΥΝΓΚ ΦΟΥ. Δεν φανταζόμουν την εξέλιξη που θα είχα σε αυτό το διάστημα. Είδα το σώμα μου να αλλάζει να διαμορφώνεται, να εξελίσσεται.
Έφτασε ο καιρός κι εγώ με την σειρά μου να γράψω μια έκθεση για τις εξετάσεις που θα γίνουν στη σχολή μου για την άνοδο από την πορτοκαλί ζώνη στην πράσινη.
Είμαι ενθουσιασμένος για τις εξετάσεις αυτές, αλλά συνάμα και επιφορτισμένος από το σύνολο που έχω, γιατί πρέπει να σκέφτομαι τα μαθήματα του σχολείου μου και τα μαθήματα του πιάνου μου.
Όμως όλα αυτά δεν πρόκειται να με σταματήσουν από την άνοδό μου.
Η πρώτη επαφή μου με το Κουνκ φου ήταν πριν από τέσσερα χρόνια, όταν επισκέφτηκα την σχολή, που βρίσκομαι μέχρι και σήμερα, για να δω τι αρέσει τόσο πολύ στον αδερφό μου, ο οποίος ήταν μαθητής εκεί. Εντυπωσιάστηκα, έβλεπα και έβλεπα και μου άρεσε πολύ. Κάποια στιγμή ο δάσκαλος μου είπε να μπω μέσα και εγώ βέβαια δεν μπορούσα να πω όχι.
Στην προηγουμένη έκθεση για τις εξετάσεις της πράσινης ζώνης αναφέρθηκα στην σωματική μου ανάπτυξη και πως άρχισε αυτό το πάθος και η αφοσίωση προς την προπόνηση. Αυτή τη χρονιά θέλω να ασχοληθώ με την ψυχική μου ανάπτυξη στα τελευταία χρόνια.
Εδώ και περίπου 3 χρόνια κάνω Κουνγκ Φου και συγκεκριμένα Τσόι Λι Φατ. Το Κουνγκ Φου είναι μια πολεμική τέχνη η οποία απαρτίζεται από πάρα πολλά πράγματα και έχει καταγωγή από τη Κίνα.
Στα 12 πήρα την απόφαση να αρχίσω το Κουνγκ Φου. Γενικά στο παρελθόν είχα δοκιμάσει διάφορα είδη δραστηριοτήτων όπως ρυθμική, στίβο και πολλά άλλα. Ωστόσο κανένα από αυτά δε μου ταίριαζε πραγματικά. Έτσι αποφάσισα να στραφώ σε κάτι πιο μαχητικό από το οποίο θα αποκόμιζα κάτι παραπάνω από απλή γυμναστική.
Θυμάμαι ακόμα τις πρώτες μέρες που ξεκίνησα Kung-Fu. Θυμάμαι αρκετά πώς ήταν ο τρόπος σκέψης μου και το σώμα μου τότε, για αυτό μπορώ να συγκρίνω με το πώς είναι σήμερα.
Στην αρχή όλα έμοιαζαν κινέζικα…
Βλέποντας από μια μικρή χρονική απόσταση το ξεκίνημά μου στο Choy Lee Fut, πιστεύω ότι η παραπάνω φράση θα μπορούσε να το περιγράψει με τον καλύτερο τρόπο. Κυριολεκτικά, αφού ένα από τα χαρακτηριστικά της διδασκαλίας είναι η διατήρηση της κινέζικης ορολογίας, αλλά και – κυρίως – μεταφορικά.